18 mei rustdag

Het eten gisteravond is verkeerd gevallen dus was afgelopen nacht niet lekker en heb slecht geslapen. Overigens goot het tot ongeveer 14.00 uur dus zijn we thuis gebleven en niet naar de mooie zwavelbaden gegaan.

Ik ben terug naar bed gegaan en heb tot de lunch geslapen en daarna knapte ik in de loop van de middag op. Ik weet uit eerdere reiservaringen di mij ook gebeurd als de grens van de vele indrukken bereikt is. Ik ben heel erg onder de indruk van het natuurschoon hier. En naast de 3 eilanden die we deze keer bezocht hebben blijven er nog diverse over. Dus wie weet?

Ik kom nog even terug op het bezoek aan de theefabriek en hoe dit hier ontstaan is.

Ik vergat te vertellen dat de thee industrie hier ontstaan is nadat eind van de 19e eeuw twee Chinezen op Sao Miquel waren aangekomen met plantjes. Althans bij de fabriek waar wij waren. Formosa tea factory.

Lees overigens op internet dat bij de oudste theeplantage op het eiland de thee planten van origine niet uit China maar uit Brazilië komen en het begon daar in 1883.

Hoezo hier thee? Er is sprake op deze eilanden groep van een bijzonder klimaat

Is onder invloed van de warme Golfstroom. Op deze eilanden is er weinig temperatuur verschil . Tussen 10 en 25 graden. Per eiland is er wel verschil in hoeveelheid regen. Door de hoge luchtvochtigheid voelt het tropisch aan.

Ook nu terwijl het regende bleef het warm.

Door de regen die er regelmatig valt en de gelijkmatige temperaturen zijn de eilanden heel bijzonder kwa natuur. Alles is heel groen, heel veel bloemen struiken langs de wegen. O.a.Agapanthussenin licht lila en wit en de hortensia’s in verschillende kleuren. Tevens bloeien er ‘pispotjes’ in diep paars. Bijzonder .

De bomen vooral in een bosrijke omgeving zijn heel hoog. Terwijl het geen tropisch regenwoud is is de begroeiing wel net zo gevarieerd en dicht op elkaar . Prachtig. Rond 18.30 zijn we gaan rijden naar een restaurant 15 min rijden verderop . En hebben een prachtige Miradoura bezocht . Indrukwekkend !

Dan kom je in een piepklein dorpje waar dit restaurant was en je vraagt je af hoe het zit met de klandizie. Wij waren er net 6 mensen en er is plaats naar schatting minimaal voor 50 mensen .

Ze hadden tonijn (Leonie) en ik inktvis op het menu staan . Jullie weten inmiddels dat ik gek ben op die inktvis hier ! En kijk naar de foto toen ik hem/haar zo neerlegde en uitvouwde durfde ik bijna niet meer te eten . Maar bride gerechten smaakten verrukkelijk. We kunnen dit restaurant aanbevelen : “Poco Azul”.

Morgen vertrekken we uit deze prachtige plek en verhuizen naar de hoofdstad voor de laatste dagen . Maar hebben nog mooie bezoek plannen .