Pico 13 juni 2026

De eerste dag op Pico hebben we rustig aangedaan, ’s ochtends op ons terras gezeten met uitzicht op zee. Gisteravond aangekomen pas rond 19.00 uur. Nu een minder luxe auto. Geen Apple car play. Dus we moeten de route aan elkaar voorlezen. Ook gezellig. Van het vliegveld naar ons onderkomen was 45 minuten langs een rechte soms kronkelige weg zonder afslagen. En dan naar links vrij steil naar beneden waar we bij een poort kwamen waar we een nummer moesten intoetsen.

Het is een prachtige locatie. Er liggen 3 vakantiehuizen, modern gebouwd naast elkaar met zeezicht en voor ons een plek om te barbecueën voor algemeen gebruik.

De zee ligt ongeveer 200 meter beneden ons. Aan de overkant SAO GEORGE waar we ook nog naar toe gaan. De zeestraat ertussen is ongeveer 15 kilometer

Een eerste impressie van het eiland. Het is sowieso veel bergachtiger. De vulkaan is 2351 meter. En de begroeiing is dichter en zéér weelderig. Het lijkt meer tropisch. En we hebben vandaag gemerkt dat het aan de zuidkant veel warmer is. 28 graden en waar we verblijven 22 graden. Vanmiddag zijn we naar Lajes gereden, half uur. Van oudsher een walvisvaarders stad. Sinds 1987 is het verboden daarna is men overgestapt op toeristische tochten naar walvissen kijken. Er is een mooi klein museum geweid aan de walvis vaart. Een mooi film uit de tijd dat die enorme beesten van wel 25 meter op de kade werden gehesen en ontdaan van van alles. Gruwelijke beelden. Heerlijke grote gamba’s geluncht. Daarna bij een kleine spar een paar boodschappen gedaan. We hebben hier niets, geen ontbijt.

En nog even op een gezellig terrasje met platanen ietsgedronken. Morgen op naar de vulkaan.

Zondag 14 juni

De zon komt prachtig op voor onze neus uit de zee 6.30. Het is nog steeds heerlijk weer. Geen vestje nodig, alleen in de avond en niet toe heet. Vandaag rijden we naar de vulkaan. Ongeveer 50 min van ons huis vandaan. Het eerste stuk gaat via de hoofdweg die we ook vanaf het vliegveld gereden hebben, daarna linksaf en komen in een prachtige dichtbegroeide omgeving terecht. De vegetatie is hier zeer uitbundig. En dat komt door de vulkanische grond, er valt veel regen en het klimaat is voortdurend zacht. De bomen zijn ingevoerd uit Japan in de 19e eeuw en worden wel 30-50 meter hoog. In dat landschap is dan de volledig niet begroeide kale vulkaan bijzonder. Met de auto kunnen we komen tot 1200 meter met een prachtig uitzicht. De weg naar de top 2351m is te lopen 5 uur maar alleen voor de zeer geoefende berg wandelaar. Wij spraken mensen die daar stonden in een korte broek en plannen hadden maar als je er dan dichtbij staat zie je hoe stijl hij is. Hij torent per slot van rekening meer dan 2 kilometer boven de oceaan uit. Laatste uitbarsting was in 1720. Hij schijnt nog wel kleine activiteit te hebben soms en stoomwolk.Er waren hier voor het eerst in de vakantie veel auto’s en mensen.

Na dit bezoek en genoten van rit en uitzicht naar een van de twee meren in de buurt. Lagoa do Capitao. Overal moeten we een eindje lopen en trappen klimmen. Maar aan de 7.000 stappen komen we niet.

Rond 14.00 uur rijden we terug en kijken of we ergens aan zee kunnen lunchen. Deze keer lukte het niet maar komen in een klein eettentje terecht in een soort kelderruimte van lavastenen opgebouwd. Het eten was er heerlijk. Veel spullen zijn natuurlijk en bijna geen toevoegingen. Na alle dagen vis at ik deze keer weer eens vlees, filet mignon. Heel zacht en mals. We zien hier regelmatig kleine groepjes koeien grazen. Geen grote productiebedrijven denken we en bij de vis die komt direct uit de zee. Hoop dat de beelden veel zeggen. Bijna niet te beschrijven.

Morgen hebben we een wijn en kaas proeverij tocht over het eiland. De enige excursie die we geboekt hebben.